Click to listen highlighted text! Powered By GSpeech

Biblioteka w Bestwinie, ul. Szkolna 8, tel. 32 214-14-09, email: gbpbestwina@poczta.onet.pl, czynne: pn-wt.: 07.30-15.00, śr-pt.:11.00- 19.00

 książki, multimedia, czasopisma

A+ A A-

Ogólnopolski Konkurs Poezji Religijnej "O Palmę".

Patronat medialny:

  • Beskidzkie Radio Katolickie "Anioł Beskidów"
  • "Mój Powiat"
  • "Gość Niedzielny"
  • "Magazyn Gminny"

Patronat honorowy:

  • Starosta Bielski - Andrzej Płonka
  • Wójt Gminy Bestwina - Artur Beniowski

aniol beskidow 150

gosc niedzielny 160powiat bielski 150

  magazyn gminny

 

biblioteka logo 200herb bestwina 200



XV Ogólnopolski Konkurs Poezji Religijnej "O Palmę"

 



Plon XV Ogólnopolskiego Konkursu Poezji Religijnej
„O Palmę”
organizowanego przez Gminną Biblioteką Publiczną w Bestwinie,
pod honorowym patronatem  Starosty Bielskiego Andrzeja Płonki
i Wójta Gminy Bestwina   Artura Beniowskiego  
i pod patronatem medialnym „Gościa Niedzielnego”, „Mojego Powiatu”, Beskidzkiego Radia Katolickiego „Anioł Beskidów”,
 „Magazynu Gminnego”

Na konkurs wpłynęło 650 utworów z całej Polski i Stanów Zjednoczonych.
Jury  w składzie:
Aliny Świeży – Sobel -redaktor „Gościa Bielsko - Żywieckiego”;  filolog, teolog, społecznik i popularyzator wartości chrześcijańskich ;
Alina Macher- redaktor naczelny „Mojego Powiatu”, Dział Promocji Powiatu Bielskiego
Juliusz Wątroba – poeta i satyryk, autor kilkudziesięciu książek, autor tekstów pieśni i piosenek, laureat ponad stu ogólnopolskich  konkursów poezji, zdobywca wielu nagród za swoją twórczość literacką;
ksiądz Jacek M. Pędziwiatr – dyrektor Beskidzkiego Radia Katolickiego „Anioł Beskidów”; rzecznik prasowy Kurii Bielsko-Żywieckiej             redaktor „Gościa Niedzielnego”;

zdecydowało o następującym podziale nagród:
    w kategorii I- uczniowie szkół podstawowych:
miejsce I – Zofia Ruśnica z Nowego Wiśnicza za wiersz „Na niebie”
miejsce II –Karolina Kukla z Nowego Wiśnicza za wiersz  „Strach”
miejsce III –Róża Witkowska ze Sztumu za wiersz „Pachnidło.”
wyróżnienie- Michał Skowronek z Bytomia za wiersz „Jesień”

    w kategorii II – uczniowie szkół gimnazjalnych i średnich:
miejsce I –Weronika Tupaj z Karniowic  za wiersze: „Oceanna”, „Litania”,
miejsce II – Karol Knapiński ze Świętej Katarzyny za wiersze: „Do E.”, „*** Rankiem”,
miejsce III –Zuzanna Gil  z Lublina za wiersz „***Z ręki”
wyróżnienie- Aleksandra Przybyło  z Rakszawy za wiersz „Koniczyny”

    w kategorii III- dorośli:
miejsce  I – Grzegorz Baczewski z Warszawy za wiersz „Ewangelia 2.0”
 miejsce II – Anna Halasz z Gdyni za wiersz „pesymiści nie pójdą do Nieba”
miejsce III-  Jarosław Andrasiewicz z Łodzi za wiersz „Droga (Mojżesz)”
miejsce III- Aleksandra Bielarska z Częstochowy za wiersz „Pytania do Pana”
wyróżnienie – Radosław Zawadzki z Elbląga  za wiersz „###Darwin”
wyróżnienie – Emanuela Jastrzębska z Niewodnicy Nargilewskiej  za wiersz  „Jestem”
wyróżnienie- Jan Bliźniuk z Chocenia za wiersz „Pójdź ze mną”
wyróżnienie – Martyna Romanowicz z Łodzi  za wiersz  „przeddzień”
Nagroda Starosty Bielskiego i „Mojego Powiatu”- Aleksandra Bielarska z Częstochowy.
Bardzo serdecznie dziękujemy Wszystkim, którzy nadesłali swe wiersze, a szczególnie gratulujemy Laureatom.
Już po raz czternasty gorąco dziękujemy Jurorom za ciężką i bezinteresowną pracę, a redaktorowi Sławomirowi Lewczakowi jesteśmy wdzięczni – jak zwykle- za słowo wstępne.   
Kłaniamy się Patronom konkursu – Panu Staroście Bielskiemu Andrzejowi Płonce, szczególne podziękowania należą się  Panu Wójtowi  Gminy Bestwina  Arturowi Beniowskiemu za każdorazowe wsparcie naszej inicjatywy. Dziękujemy Redakcjom „Gościa Niedzielnego”, „Mojego Powiatu”, Beskidzkiego Radia Katolickiego „Anioł Beskidów” i „Magazynu Gminnego”.
 Dziękujemy również za ofiarowane nagrody.
Organizatorzy


Różaniec i pokuta
Stulecie objawień fatimskich

    Objawień maryjnych uznanych przez Kościół było w historii wiele, ale to chyba o Fatimie mówi się i pisze najczęściej. Przekazany trojgu pastuszków obraz piekła czy też apokaliptyczna wizja związana z trzecią tajemnicą mogą budzić grozę, przerażenie. W naszych niespokojnych czasach przesłanie z portugalskiej wioski wybrzmiewa szczególnie mocno i proroczo. Czy jednak należy Fatimę odczytywać w kontekście pesymistycznym? Sto lat, jakie minęło od widzeń Łucji, Franciszka i Hiacynty skłaniają do głębszego zastanowienia się nad słowami Matki Bożej.
    Czyż mogę zapomnieć, że wydarzenie na placu św. Piotra miało miejsce w tym dniu i o tej godzinie, kiedy od sześćdziesięciu z górą lat wspomina się w portugalskiej Fatimie pierwsze pojawienie się Matki Chrystusa ubogim wiejskim dzieciom? Wszak we wszystkim, co mnie w tym właśnie dniu spotkało, odczułem ową macierzyńską troskę i opiekę, która okazała się mocniejsza od śmiercionośnej kuli – tak napisał św. Jan Paweł II w książce „Pamięć i tożsamość”. Polski papież głosił fatimskie orędzie po całym świecie – jako świadek okrucieństw XX wieku wiedział, że przyzwolenie na zło, odcięcie się od wartości chrześcijańskich powoduje tragiczne konsekwencje. W objawieniach Maryja nalegała, aby poświęcić Rosję jej Niepokalanemu Sercu. Już w 1917 roku rozpoczęła się w tym kraju bolszewicka rewolucja, jej następstwa zaowocowały śmiercią milionów niewinnych osób.
    Fatimę zaliczamy do objawień prywatnych, czyli takich, w które wiara jest fakultatywna. Błędem byłoby jednakże przechodzenie obok niej obojętnie. Przypomina ona o uznanych prawdach wiary katolickiej i o tradycyjnych, zbawiennych, ale często zapomnianych praktykach religijnych: różaniec, pokuta, post, wynagradzająca Komunia Święta. Ich umiłowanie przyczyni się do uratowania świata znajdującego się na równi pochyłej.
    Niełatwo było wizjonerom „przebić się” do świadomości duchowieństwa i wiernych. Byli wnikliwie przesłuchiwani a swoje robiła również ateistyczna prasa. Dopiero w 1930 roku biskup Leirii zezwolił na kult publiczny Matki Bożej z Fatimy, zaś 31 października 1942 r. papież Pius XII poświęcił świat Niepokalanemu Sercu Maryi. Był w Portugalii Paweł VI a Jan Paweł II nawiedził sanktuarium trzykrotnie. Podczas ostatniej wizyty, w 2000 r. dokonał beatyfikacji Franciszka i Hiacynty a także upublicznił tekst trzeciej tajemnicy. W ślady papieża z Polski poszedł Benedykt XVI. Również obecny Ojciec Święty, Franciszek, potwierdził zamiar modlitwy w miejscu objawień.
    Właśnie z Fatimy pochodzi modlitwa, jaką odmawiamy podczas nabożeństw różańcowych: O mój Jezu, przebacz nam nasze grzechy, zachowaj nas od ognia piekielnego, zaprowadź wszystkie dusze do nieba i dopomóż szczególnie tym, którzy najbardziej potrzebują Twojego miłosierdzia. Mało jest kościołów, w których nie byłoby obrazu lub figury wyobrażającej fatimski wizerunek Najświętszej Maryi Panny. W koronie oryginalnej statuy znajduje się kula wystrzelona 13 maja 1981 r. przez Mehmeta Ali Ağcę w kierunku Jana Pawła II. Jest to bardzo wymowne wotum wdzięczności.
    W niniejszym tomiku wierszy daje się usłyszeć echa Fatimy. Może nie zawsze wyrażone są one wprost, jednak prezentowane utwory zawierają wiele treści zbieżnych z przekazem pastuszków. Nie działają one tak spektakularnie jak słynny „Cud Słońca”, trafiają do serc subtelnie, zasiewając dobre ziarno. Czytanie zamieszczonych wierszy może skłonić do wzmocnienia w sobie pragnienia modlitwy – również na różańcu. Może być początkiem drogi do osobistego nawrócenia i przemiany.
Sławomir Lewczak

 

 

 


 

 XIV Ogólnopolski Konkurs Poezji Religijnej

 

 

Plon XIV Ogólnopolskiego Konkursu Poezji Religijnej

„O Palmę”

organizowanego przez Gminną Biblioteką Publiczną w Bestwinie,

pod honorowym patronatem Starosty Bielskiego Andrzeja Płonki

i Wójta Gminy Bestwina   Artura Beniowskiego  

i pod patronatem medialnym „Gościa Niedzielnego”, „Mojego Powiatu”, Beskidzkiego Radia Katolickiego „Anioł Beskidów”,

„Magazynu Gminnego”

Na konkurs wpłynęło ok. 750 utworów z całej Polski i Wielkiej Brytanii.

 

 

Jury w składzie:

Aliny Świeży – Sobel - dyrektor „Gościa Bielsko - Żywieckiego”; filolog, teolog, społecznik i popularyzator wartości chrześcijańskich ;

Alina Macher- redaktor naczelny „Mojego Powiatu”, Dział Promocji Powiatu Bielskiego

Juliusz Wątroba – poeta i satyryk, autor kilkudziesięciu książek, autor tekstów pieśni i piosenek, laureat ponad stu ogólnopolskich konkursów poezji, zdobywca wielu nagród za swoją twórczość literacką;

ksiądz Jacek M. Pędziwiatr – dyrektor Beskidzkiego Radia KatolickiegoAnioł Beskidów”; redaktor „Gościa Niedzielnego”;

zdecydowało o następującym podziale nagród:

  • w kategorii I- uczniowie szkół podstawowych:

miejsce I –Michał Skowronek z Bytomia za wiersz „Dlaczego?”

miejsce II – Róża Witkowska ze Sztumu za wiersz „Motyle”

miejsce III – Katarzyna Golańska ze Ścinawy za wiersz „Czy potrafisz...”

w kategorii II – uczniowie szkół gimnazjalnych i średnich:

miejsce I –Marcelina Koncewicz z Tęgoborza za wiersze: „Mój Aniele”, „*** Organistom”, „Twoja Matka”,

miejsce II – Kinga Welz z Iwonicza Zdroju za wiersz „Modlitwa bez słów”

miejsce III –Wiktoria Żejmo z Lublina za wiersz „Nie bój się”

miejsce III –Barbara Wiślińska z Lublina za wiersz „*** Błogosławione”

wyróżnienie- Wiktoria Mrugacz z Katowic za wiersz „Wybór”

wyróżnienie- Jerzy Piliszewski z Wieliczki za wiersz „woda. rozmyślania na temat istnienia”

w kategorii III- dorośli:

miejsce I – Danuta Mazur ze Świętochłowic za wiersz „Rekolekcje”

miejsce I – Piotr Oprzędek ze Stróży za wiersz „Już czas”

miejsce III- Iwona Świerkula z Warszawy za wiersz „Moje powołania”

miejsce III- Izabela Gardian z Wodzisławia Śląskiego za wiersz „Jesteś

wyróżnienie – Ewa Szczepaniak z Lublina za wiersz „Ostrzeżenie”

wyróżnienie – Anna Piliszewska z Wieliczki za wiersz „Matka Boska Radosna”

wyróżnienie- Wojciech Ostrowski z Przasnysza za wiersz „Mój brat marnotrawny”

Nagroda Starosty Bielskiego- Agnieszka Handzel z Bielska- Białej za wiersz „Droga Krzyżowa. Czternaście łez Matki”

Bardzo serdecznie dziękujemy Wszystkim, którzy nadesłali swe wiersze, a szczególnie gratulujemy Laureatom.

Już po raz czternasty gorąco dziękujemy Jurorom za ciężką i bezinteresowną pracę, a redaktorowi Sławomirowi Lewczakowi jesteśmy wdzięczni – jak zwykle- za słowo wstępne.           

Kłaniamy się Patronom konkursu – Panu Staroście Bielskiemu Andrzejowi Płonce, szczególne podziękowania należą się Panu Wójtowi Gminy Bestwina Arturowi Beniowskiemu za każdorazowe wsparcie naszej inicjatywy. Dziękujemy Redakcjom „Gościa Niedzielnego”, „Mojego Powiatu”, Beskidzkiego Radia Katolickiego „Anioł Beskidów” i „Magazynu Gminnego”.

Dziękujemy również za ofiarowane nagrody.

Organizatorzy

wszystkie zdjęcia TUTAJ

Tęsknota za Miłosierdziem

 

Jesteś sekretarką mojego miłosierdzia; wybrałem cię na ten urząd w tym i przyszłym życiu – powiedział Jezus świętej siostrze Faustynie. Skromna siostra zakonna spisywała więc wytrwale przesłanie, które następnie jak iskra obiegło cały świat, zaś szeroko znane stało się za sprawą papieża Jana Pawła II. Rok 2016 jest Nadzwyczajnym Świętym Rokiem Miłosierdzia a w nim przeżywamy dodatkowo szereg doniosłych wydarzeń. Można wymienić peregrynację znaków Miłosierdzia, posługę Misjonarzy Miłosierdzia, Bramy Miłosierdzia czy wreszcie Światowe Dni Młodzieży w Krakowie. Hasło „Miłosierni jak Ojciec” zachęca do odkrycia miłości Boga ukazanej w przypowieści o Synu Marnotrawnym (Łk 15, 11 – 32).

Spotkanie z miłosiernym Chrystusem jest możliwe wtedy, gdy równocześnie pamiętać będziemy o sprawiedliwości Boga. Nie można liczyć na przebaczenie bez zmiany własnego postępowania. Prawda o piekle jest dogmatem wiary, natomiast należy mieć przed oczami również odkupieńczą ofiarę Zbawiciela i słowa proroka: Choćby wasze grzechy były jak szkarłat, jak śnieg wybieleją (Iz 1, 18b). Św. s. Faustyna Kowalska widziała wyraźnie konsekwencje grzechów, miała wizje piekła – ale jej objawienia opisywane w „Dzienniczku” nie były pesymistyczne, przeciwnie, kładły akcent na bezgraniczną dobroć Stwórcy.

W Świętach Wielkanocnych objawia się triumf Chrystusa nad grzechem, śmiercią i szatanem dokonany przez najwyższy akt miłosierdzia, ofiarę krzyżową. Motyw paschalnej nadziei przebija się również w wierszach nadesłanych na konkurs „O Palmę”. Po Wielkim Piątku przychodzi Wielka Niedziela, po zmaganiach ze złym duchem – niewiędnący wieniec chwały (por. 1 P 5, 4). Autorzy utworów piszą o tym wprost i nie wprost, dzieląc się swoim własnym doświadczeniem wchodzenia na Golgotę. Takie wejście za każdym razem dokonuje się przecież podczas Mszy świętej, sakramentalnego uobecnienia ofiary naszego Pana.

Pisząc o zanurzeniu w Krwi Pańskiej, wspomnijmy również o zanurzeniu w wodach chrzcielnych. To kolejny punkt wyjścia do poetyckich rozważań o Miłosierdziu. W 966 roku książę Polan Mieszko wraz z całym dworem przyjął chrzest i ową symboliczną

datę uważamy za kluczową w dziejach chrześcijaństwa na naszych ziemiach. Od tego momentu mija właśnie 1050 lat. Karol Wojtyła w utworze „Wigilia Wielkanocna 1966” rozważa znaczenie decyzji Mieszka ale podchodzi do niej nie tyle od strony historycznej ale osobistej:

Mieszko stąpał po spojeniach, często odczuwał lęk

nie tylko z lęku składał ofiary, nie tylko - żeby przeważyć los.

Gdy szukał bóstw w spojeniach świata i niewiadomych losu,

gdy do wielu docierając bóstw, wypowiadał z lękiem imiona (najstarsze w języku praojców),

stało się jawne, że Bóg nie mieszka w spojeniach świata, w zawiłościach ludzkiego losu,

lecz przemawia własnym językiem, mową najprostszej szczerości. (...)

To prawda, że u większości z nas o przyjęciu chrztu zadecydowali rodzice. Jednak w miarę rozwoju życia religijnego ten wybór potwierdzamy osobiście. Na dojrzałą wiarę składają się codzienne wybory dokonywane nawet w drobnych sprawach. Niekiedy trzeba walczyć z kryzysami, z tym co mistycy nazywają „ciemną nocą” kiedy wszystko wydaje się bezsensowne a cel wędrówki wydaje się bardzo odległy. Zachwycamy się wiarą pierwszokomunijnego dziecka – ona jest bardzo widoczna w wierszach z najmłodszej kategorii konkursowej. Starsi przeżywają duchową walkę podobną do tej, jaką toczyła siostra Faustyna, św. Teresa z Avila, św. Jan od Krzyża, św. Jan Paweł II i tysiące innych świętych, którzy nie wybrali szerokiej, łatwej drogi ale właśnie stromą lecz wiodącą do nieba. Pisząc, tęsknią za Domem Ojca, za miłosiernym ramieniem znanym z kart Ewangelii i ze słynnego obrazu Rembrandta.

Sławomir Lewczak

 


 

Plon XIII Ogólnopolskiego Konkursu Poezji Religijnej
„O Palmę”
organizowanego przez Gminną Biblioteką Publiczną w Bestwinie,
pod honorowym patronatem  Starosty Bielskiego Andrzeja Płonki
i Wójta Gminy Bestwina   Artura Beniowskiego   
i pod patronatem medialnym „Gościa Niedzielnego”, „Mojego Powiatu”, Beskidzkiego Radia Katolickiego „Anioł Beskidów”,
 „Magazynu Gminnego”

Na konkurs wpłynęło 450 utworów z całej Polski, Niemiec, Belgii i Wielkiej Brytanii.

Jury  w składzie:
Aliny Świeży – Sobel - dyrektor „Gościa Bielsko - Żywieckiego”; radna powiatu bielskiego, filolog, teolog, społecznik i popularyzator wartości chrześcijańskich ;
Alina Macher- redaktor naczelny „Mojego Powiatu”, pracownik w Dziale Promocji Powiatu Bielskiego
Juliusz Wątroba – poeta i satyryk, autor kilkudziesięciu książek, autor tekstów pieśni i piosenek, laureat ponad stu ogólnopolskich  konkursów poezji, zdobywca wielu nagród za swoją twórczość literacką;
ksiądz Jacek M. Pędziwiatr – wicedyrektor Beskidzkiego Radia Katolickiego „Anioł Beskidów”; redaktor „Gościa Niedzielnego”;

zdecydowało o następującym podziale nagród:

    w kategorii I- uczniowie szkół podstawowych:
miejsce I –Amelia Maj z Wrocławia za wiersz „Pytania”
miejsce II – Karolina Wodyńska z Ciechanowca za wiersz „Podziękowanie”
miejsce III – Aleksandra Pajda z Krakowa za wiersz „Wiara”
wyróżnienie- Marta Strzelec z Piły za wiersz „Modlitwa”

    w kategorii II – uczniowie szkół gimnazjalnych i średnich:
miejsce I –Dominika Seniuk z Wrocławia  za wiersz „Drzewo”
miejsce II – Piotr Paweł Woźniak z Sopotu za wiersz „Na adoracji.3- wyznanie ucznia”
miejsce III –Dominik Mynarski z Czechowic-Dziedzic za wiersz „Bóg”
wyróżnienie- Aleksandra Bedka z Gorzowa Wielkopolskiego za wiersz „Jeszcze zadzwonię”
wyróżnienie- Kamila Dymarek z Lisowa za wiersz „Szary dzień”

    w kategorii III- dorośli:
miejsce  I – Iwona Świerkula z Warszawy za wiersze „Leśna Msza Św.”, „Trzeciej drogi nie ma”, „Jak wygląda dusza?”
 miejsce II – Ewa Jachimek z Lublina za wiersz „O św. Antonim w starym kościele”
miejsce II-  Damian Głowacki ze Strykowa za wiersz „Oczekiwanie”
miejsce III- Robert Jęczeń z Bełżyc za wiersz „Rozmowa”
wyróżnienie – Agnieszka Maj z Gołębia za wiersz „Przedświątecznie”
wyróżnienie – Tomasz Foczpański z Corby w Wielkiej Brytanii za wiersz „Modlitwa w chorobie o świcie”
wyróżnienie- Katarzyna Wysocka z Białegostoku za wiersz „Przed obliczem majestatu”

Bardzo serdecznie gratulujemy wszystkim Laureatom.
Jurorom gorąco dziękujemy za ciężką i bezinteresowną pracę, redaktorowi Sławomirowi Lewczakowi jesteśmy wdzięczni za słowo wstępne.    
Kłaniamy się Patronom konkursu – Panu Staroście Bielskiemu Andrzejowi Płonce, Panu Wójtowi  Gminy Bestwina  Arturowi Beniowskiemu oraz dziękujemy Redakcjom „Gościa Niedzielnego”, „Mojego Powiatu”, Beskidzkiego Radia Katolickiego „Anioł Beskidów” i „Magazynu Gminnego”.
 Dziękujemy również za ofiarowane nagrody.
Organizatorzy

Mortui sunt, ut liberi vivamus

Wydarzenia na Ukrainie każą nam zastanowić się nad zagadnieniem, które znaliśmy dotychczas tylko z historii albo z teoretyzujących dyskusji – nad chrześcijańskim podejściem do wojny i służby żołnierza.  Często można bowiem usłyszeć, że Chrystus był bezwzględnym pacyfistą i mówiąc o „nadstawianiu drugiego policzka” nakazał całkowicie zrezygnować z przemocy. Więc czy powinniśmy czcić pamięć poległych i stawiać im pomniki, pisać o nich pieśni, wiersze?
Historia Narodu Wybranego jest w zasadzie historią wojen. Izraelici walczyli z Egipcjanami, Kananejczykami, hellenistami lub Rzymianami. Druga księga Samuela wspomina że dawni królowie zwykli byli wychodzić na wojnę na początku roku (2 Sm 11, 1) – zatem wojowanie to dla starożytnych coś naturalnego, zwyczajnego, wielkie imperia kształtowały się przecież w drodze podboju. Biblijne wojny potomków Abrahama, zwłaszcza te opisane w księdze Wyjścia odróżniały się wszakże od innych – z Izraelem był Bóg. Bogu z kart Starego Testamentu ateiści zarzucają bezsensowne okrucieństwo, lecz odczytując historie izraelskich podbojów musimy popatrzeć na nie przez pryzmat pewnej symboliki. Pomoc Boża może być odczytana jako wsparcie w walce z grzechem i śmiercią a w walecznych czynach Mojżesza Jozuego widzimy przyszłe wyzwolenie ludzkości już nie od plemion Kanaanu ale od zakusów szatana.
Konflikty zbrojne prowadzone w średniowieczu, w czasach nowożytnych i później wymagały od Kościoła zajęcia określonego stanowiska. Stąd też wykształciła się koncepcja tzw. wojny sprawiedliwej (bellum iustum), czyli takiej, którą można uznać za moralnie uzasadnioną. Jej koncepcję upowszechnił św. Augustyn. Żeby wojnę można było uznać za sprawiedliwą, musi zaistnieć szereg warunków – spotykamy się z ich różnymi wersjami, natomiast współczesna interpretacja mówi, że powinna to być wojna obronna (odpowiedź na agresję), istnieje realna szansa na jej wygranie, celem ataku nie jest ludność cywilna, przemoc stosuje się tylko w przypadkach uzasadnionych. Osławione wyprawy krzyżowe, szczególnie pierwsza z nich, w gruncie rzeczy spełniały te kryteria – chodziło o odbicie terenów zajętych w wyniku agresywnej ekspansji muzułmańskiej. Samo zachowanie krzyżowców oczywiście często pozostawiało wiele do życzenia, zwłaszcza podczas kolejnych wypraw, ale generalnie ocena krucjat nie powinna być tak negatywna jak w wielu dzisiejszych publikacjach prasowych i książkowych.
    Nie ulega wątpliwości, że walka Polaków z okupantem podczas powstań lub II wojny światowej była wojną obronną. Ale przemocy przeciwstawiano się nie tylko zbrojnie. 13 czerwca 1999. Jan Paweł II beatyfikował 108 osób zamordowanych w ostatniej wojnie z powodu nienawiści do wiary (odium fidei). Są wśród nich kapłani, bracia i siostry zakonne ale również osoby świeckie. Jeszcze wcześniej przeżywaliśmy beatyfikację i kanonizację innego męczennika – o. Maksymiliana Kolbe, który poniósł śmierć w bunkrze głodowym obozu Auschwitz ofiarowując swoje życie za drugiego człowieka. Cytat z listu do Rzymian: Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj (Rz 12, 21) nabiera w tym kontekście szczególnego znaczenia. W bliższych nam czasach postacią wartą przywołania może być bł. ks. Jerzy Popiełuszko.
    Postawa żołnierza – obrońcy i męczennika wyrzekającego się przemocy dopełniają się. Jedni i drudzy chlubnie zapisali się na kartach historii w warunkach wojennych i po wojnie, jak tysiące „żołnierzy wyklętych”. Do nich należy odnieść tytułowy cytat znajdujący się na cmentarzu Orląt Lwowskich: „Umarli, byśmy mogli żyć jako wolni ludzie”. Najgorsza ze wszystkiego jest bowiem bierność, tak w kontekście walki zbrojnej jak i tej duchowej, z własnymi słabościami. Mówi się o Kościele jako Ecclesia militans, walczącym i stwierdza to już księga Hioba: Czyż nie  do bojowania podobny byt człowieka? (Hi 7,1). Wiersze zawarte w tomiku to też swego rodzaju walka – o każde słowo, o wyrażenie swoich myśli za pomocą odpowiednich środków stylistycznych, o wywołanie emocji, wreszcie – o kształtowanie sumienia odbiorców.

Sławomir Lewczak

 

 


 

XII Ogólnopolski Konkurs Poezji Religijnej „O Palmę”

Plon XII Ogólnopolskiego Konkursu Poezji Religijnej „O Palmę” 

organizowanego przez Gminną Biblioteką Publiczną w Bestwinie, pod honorowym patronatem Starosty Bielskiego Andrzeja Płonki i Wójta Gminy Bestwina Artura Beniowskiego, pod patronatem medialnym „Gościa Niedzielnego”, „Mojego Powiatu”, Beskidzkiego Radia Katolickiego „Anioł Beskidów”, „Magazynu Gminnego”.

Na konkurs wpłynęło 760 utworów z całej Polski, Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii.

Jury w składzie:

Aliny Świeży–Sobel - dyrektor „Gościa Bielsko - Żywieckiego”; radna powiatu bielskiego, filolog, teolog, społecznik i popularyzator wartości chrześcijańskich ;

Alina Macher - redaktor naczelny „Mojego Powiatu”, pracownik w Dziale Promocji Powiatu Bielskiego

Juliusz Wątroba – poeta i satyryk, autor kilkudziesięciu książek, autor tekstów pieśni i piosenek, laureat ponad stu ogólnopolskich konkursów poezji, zdobywca wielu nagród za swoją twórczość literacką;

ksiądz Jacek M. Pędziwiatr – wicedyrektor Beskidzkiego Radia Katolickiego „Anioł Beskidów”; redaktor „Gościa Niedzielnego”;

zdecydowało o następującym podziale nagród:

w kategorii I- uczniowie szkół podstawowych:

miejsce I –Amelia Maj z Wrocławia za wiersz „Modlitwa do Anioła Stróża”

miejsce II – Oskar Sienkiewicz z Jaroszowic za wiersz „Spotkanie”

miejsce III – Martyna Kluczka z Nekli za wiersz „Pejzaż”

w kategorii II – uczniowie szkół gimnazjalnych i średnich:

miejsce I – Estera Wędzik ze Słodkowa za wiersz „Mnisi”

miejsce II – Katarzyna Świetlik z Piławy Górnej za wiersz „Chwile zwątpienia”

miejsce III –Marta Emilia Bielińska z Gdańska za wiersz „***” (Stoję patrzę...)

miejsce III- Aleksandra Wdowska z Lublina za wiersz „Moje Boże Narodzenie”

wyróżnienie- Ewa Maria Dąbrowska z Głogowa za wiersz „Twoje ramiona”

w kategorii III- dorośli:

miejsce I – Piotr Zemanek z Bielska-Białej za wiersz „Drewnienie”

miejsce II – Marek Drzewiecki z Chodzieży za wiersz „nie dorosłem”

miejsce III- Małgorzata Borzeszkowska z Lęborka za wiersz „W kaplicy Scrovegnich anioł lamentuje”

wyróżnienie – Mirosław Pisarkiewicz z Sieradza za wiersz „Buty”

wyróżnienie – Agnieszka Marek z Bielska-Białej za wiersz „Gorzko”

wyróżnienie - Anna Zielińska z Lublina za wiersz „Jeszcze raz”

Bardzo serdecznie gratulujemy wszystkim Laureatom.

Jurorom gorąco dziękujemy za ciężką i bezinteresowną pracę, redaktorowi Sławomirowi Lewczakowi jesteśmy wdzięczni za słowo wstępne.

Dziękujemy pięknie Patronom konkursu – Panu Staroście Bielskiemu Andrzejowi Płonce, Panu Wójtowi Gminy Bestwina Arturowi Beniowskiemu oraz dziękujemy Redakcjom „Gościa Niedzielnego”, „Mojego Powiatu”, Beskidzkiego Radia Katolickiego „Anioł Beskidów” i „Magazynu Gminnego”.

Dziękujemy również za ofiarowane nagrody.

Organizatorzy


Świątki naszych gościńców

Na rozstaju dróg
Gdzie przydrożny Chrystus stał
Zapytałeś dokąd iść
Frasobliwą minę miał...
(Ryszard Rynkowski)


Po czym poznać, że to Polska właśnie? Jednym z charakterystycznych znaków są niewątpliwie krzyże i kapliczki przydrożne, liczone w tysiącach. Zawieszone na drzewach, ustawione wzdłuż traktów czy na skrzyżowaniach. Kamienne, drewniane, ubogie i bogate. W formie prostego krzyża albo wręcz przypominające miniaturowe kościoły. Nie ma chyba w naszym kraju miejscowości, gdzie tego typu obiektu nie byłoby w ogóle.

Zwyczaj stawiania kapliczek, ołtarzyków, nie jest stricte chrześcijański. Czynili to Grecy, Rzymianie, poganie. Były wykorzystywane przez cesarzy rzymskich jako miejsce kultu własnej osoby. Dziś jednak są świadectwem czci, przywiązania do Boga, Maryi czy rozmaitych świętych. I z różnych powodów powstają. Już w średniowieczu przestępcy ciosali z kamienia krzyże pokutne, będące zadośćuczynieniem za winy. Niekiedy o wystawieniu kapliczki decydował specyficzny dla danego obszaru kult świętego lub jakieś nadzwyczajne wydarzenie – uzdrowienie, ocalenie od zarazy, powodzi. Łatwo pokazać to na kilku wybranych przykładach z gminy Bestwina:

W Bestwince, przy ul. Św. Floriana stoi zabytkowy krzyż postawiony w roku 1863. Ufundowali go - zgodnie z inskrypcją - Franciszek i Zofia Wyrobkowie, chcąc upamiętnić zmarłego syna Jana. Inne napisy na postumencie krzyża głoszą: Patrzcie wszyscy ludzie, jeżeli jaka boleść taka jest jak moja. Poniżej: Prosimy prze chodzących o westchnienie do Boga za Dusze wszystkich zmarłych. W 2012 roku krzyż odnowił nakładem własnym doktor nauk medycznych Franciszek Maga.

Figurom świętych warto przyjrzeć się w Bestwinie – W 1786 r. przy ul. Kościelnej zbudowano kapliczkę – postument ku czci bardzo popularnego wówczas św. Jana Nepomucena, patrona szczerej spowiedzi, dobrej sławy i tonących oraz orędownika podczas powodzi. Zaś przy ul. Witosa, niedaleko zabudowań gospodarczych nad wsią czuwa św. Michał Archanioł, jako wojownik w zbroi strącający Lucyfera do piekła. Święty stoi na czworobocznym filarze wystawionym w XVIII wieku.

Tzw. „Krzyż przy pięciu alejach” lub też „Krzyż partyzancki” w Janowicach jest dziełem nowszych czasów i związany jest z historią drugiej wojny światowej. Ma charakter pamiątkowy, w tym miejscu bowiem, w dniu 27 stycznia 1945 r. Władysław Niemczyk, ps. „Lis” dokonał rozwiązania oddziału Armii Krajowej. Z kolei ponad rok później, 19 lipca 1946 r. w bliskim sąsiedztwie 30 – osobowy oddział NSZ Henryka Flame „Bartka” stoczył potyczkę z siłami UB oraz KBW.

W Kaniowie spotykamy się z figurami wotywnymi – tuż przy kościele Niepokalanego Serca NMP figura Matki Bożej zaświadcza o łasce uzdrowienia z ciężkiej choroby, jakiej doznał ks. Jan Hyc, proboszcz w Kaniowie w latach 1952 – 1963. Natomiast za torami kolejowymi, na skrzyżowaniu ul. Witosa i Podpolec jest krzyż - wotum mieszkańca za zdrowie żony, pochodzący z roku 1852.

Jak więc widzimy, powody są różne, ale cel jeden – zwrócenie uwagi przechodniów ku rzeczom świętym, nieprzemijającym, skłonienie ich do modlitwy, zadumy, nawrócenia. Do tej pory pod tymi znakami pobożności odbywają się rozmaite nabożeństwa lub Msze święte – z okazji dni modlitw o urodzaje, tzw. „Dni Krzyżowych” bądź innych, jak tradycyjna liturgia z okazji Dnia Matki przy „Panience znad Źródełka”. Gdyby krzyży czy kapliczek zabrakło – poczulibyśmy się ogołoceni z części naszej historii, kultury. Przecież uwieczniali je malarze: Chełmoński, Rapacki, Korecki, opiewano je w poezji, w literaturze.

Nie ma wobec tego powodów, by krzyże i kapliczki usuwać, co więcej – zachowajmy je jako świadectwa o znaczeniu historycznym i religijnym. Po części również patriotycznym, co było nie na rękę zaborcom lub okupantom. Niewierzący mogą dostrzec w nich dziedzictwo kulturowe, zaś wierzący – symbol, znak wskazujący na przenikanie się świata doczesnego i nadprzyrodzonego, Bożą opatrzność czuwającą nad naszymi polami, domami i całym życiem.


Sławomir Lewczak

 


 

 XI Ogólnopolski Konkurs Poezji Religijnej „O Palmę”

Plon XI Ogólnopolskiego Konkursu Poezji Religijnej „O Palmę”

organizowanego przez Gminną Biblioteką Publiczną w Bestwinie, pod honorowym patronatem Starosty Bielskiego Andrzeja Płonki i Wójta Gminy Bestwina Artura Beniowskiego i pod patronatem medialnym „Gościa Niedzielnego”, „Mojego Powiatu”, Beskidzkiego Radia Katolickiego „Anioł Beskidów”, „Magazynu Gminnego”.

Na konkurs wpłynęło około 400 utworów z całej Polski, Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii.

Jury w składzie:
Aliny Świeży–Sobel - dyrektor „Gościa Bielsko - Żywieckiego”; radna powiatu bielskiego, filolog, teolog, społecznik i popularyzator wartości chrześcijańskich ;
Alina Macher - redaktor naczelny „Mojego Powiatu”, pracownik w Dziale Promocji Powiatu
Juliusz Wątroba – poeta i satyryk, autor kilkudziesięciu książek, autor tekstów pieśni i piosenek, laureat ponad stu ogólnopolskich konkursów poezji, zdobywca wielu nagród za swoją twórczość literacką;
ksiądz Jacek M. Pędziwiatr – wicedyrektor Beskidzkiego Radia Katolickiego „Anioł Beskidów”; redaktor „Gościa Niedzielnego”;


zdecydowało o następującym podziale nagród:

w kategorii I- uczniowie szkół podstawowych:
miejsce I – Magdalena Sobierajska ze Słupska za wiersz „Jak dobrze”
miejsce II – nie przyznano
miejsce III – nie przyznano
wyróżnienie – Weronika Reguła z Kaniowa za wiersz „Moje dziękuję”
wyróżnienie – Wiktoria Olek z Kaniowa za wiersz „Jak to dobrze”

w kategorii II – uczniowie szkół gimnazjalnych i średnich:
miejsce I – Anna Maria Kobylińska z Warszawy za wiersz „***” (tutaj...)
miejsce II – Joanna Raczkowska z Sierbowców za wiersz „Bóg jest poetą”
miejsce III –Karolina Wysokińska z Piły za wiersz „***” (wychodzimy rankiem...)
wyróżnienie- Maciej Henryk Modzelewski z Białobrzegów za wiersz „Dziękuję”
wyróżnienie- nagroda „Mojego Powiatu”- Andrzej Jagiełłowicz z Warszawy za wiersz „Niebieskie fantazjowanie”

w kategorii III- dorośli:
miejsce I – Piotr Zemanek z Bielska - Białej za wiersz „Edyta Stein pisze list do swojej matki”
miejsce II – Lidia Chmielewska z Kielc za wiersz „Weronika”
miejsce II- Mirosław Pisarkiewicz z Sieradza za wiersz „Krucyfiks (VI)”
miejsce III – Wojciech Stańczak z Józefowa za wiersz „zygzakiem”
miejsce III- Edward Przebieracz z Lublińca za wiersz „ Wigilia (I)”
miejsce III- Sylwia Jaskóła z Lublińca za wiersz „marnotrawna”
wyróżnienie – Marek Czuku z Łodzi za wiersz „Dwa tetrastychy”
wyróżnienie – Agnieszka Marek z Bielska-Białej za wiersz „Towar deficytowy”
wyróżnienie- Martyna Romanowicz z Łęczycy za wiersz „Równoletni”

Bardzo serdecznie gratulujemy wszystkim Laureatom.


Jurorom gorąco dziękujemy za ciężką i bezinteresowną pracę, panu Stanisławowi Gackowi za zilustrowanie tomiku, a redaktorowi Sławomirowi Lewczakowi jesteśmy wdzięczni za słowo wstępne.
Dziękujemy pięknie Patronom konkursu – Panu Staroście Bielskiemu Andrzejowi Płonce, Panu Wójtowi Gminy Bestwina Arturowi Beniowskiemu oraz dziękujemy Redakcjom „Gościa Niedzielnego”, „Mojego Powiatu”, Beskidzkiego Radia Katolickiego „Anioł Beskidów” i „Magazynu Gminnego”. Dziękujemy również za ofiarowane nagrody.
Organizatorzy

Nova et vetera

«Zrozumieliście to wszystko?» Odpowiedzieli Mu: «Tak jest». A On rzekł do nich: «Dlatego każdy uczony w Piśmie, który stał się uczniem królestwa niebieskiego, podobny jest do ojca rodziny, który ze swego skarbca wydobywa rzeczy nowe i stare». (Mt 13, 51-52).

Fragment z Ewangelii według świętego Mateusza doskonale pasuje do niezwykłych dni, jakie przeżywa Kościół w przededniu Wielkanocy 2013 roku. Po raz pierwszy od kilkuset lat urzędujący Ojciec Święty Benedykt XVI zrezygnował z urzędu, co już samo w sobie było wydarzeniem historycznym. Niedługo później Kolegium Kardynalskie wybrało na nowego Wikariusza Chrystusowego człowieka, którego nie spodziewał się nikt, albo tylko bardzo nieliczni. Papież Franciszek, wcześniej metropolita Buenos Aires w Argentynie, Jorge Mario Bergoglio, już od pierwszych chwil zyskał sobie sympatię świata dzięki swojej autentycznej pobożności i prostemu stylowi życia. Mamy zatem zmianę. Ale nie można zmiany tej rozpatrywać w kategoriach gorsze – lepsze, raczej po prostu jako sięgnięcie do ewangelicznego skarbca po coś innego, nowego, choć równie wartościowego.

Jak wiemy, bogactwem Kościoła jest wielość talentów, charyzmatów i dróg, którymi chrześcijanie podążają do zbawienia. Benedykt XVI szedł z nami drogą intelektualnej refleksji, podpartej solidnymi podstawami teologicznymi. Był autorem fenomenalnych, głębokich encyklik czy też książek o Chrystusie, a każda jego homilia była przemyślana do ostatniego szczegółu i przy tym wygłoszona prostym językiem. Do tego kładł duży nacisk na ukazanie nam dziedzictwa dawnych wieków, umożliwił korzystanie bez przeszkód w Mszy świętej w klasycznym rycie rzymskim, takim w jakim uczestniczyły dziesiątki pokoleń wyznawców Chrystusa. Dbał o piękno liturgii, kultywując używanie języka łacińskiego i artystycznie wykonanych szat, prywatnie jednak pozostając skromnym – jak powiedział w chwili wyboru – pracownikiem Winnicy Pańskiej.
Franciszek na pierwszy rzut oka jest zupełnie inny. Ceni sobie przebywanie wśród wiernych, stawia na duszpasterstwo, sprawy społeczne i raczej nie publikuje wiele (pomimo świetnego wykształcenia). Bliska jest mu duchowość nie tylko zakonu jezuitów, z którego się wywodzi. Imię Franciszek przybrane na cześć Biedaczyny z Asyżu jest znakiem prostoty, a nieśmiały uśmiech pomaga przełamywać bariery. Przeszedł też całkowicie odmienną od Josepha Ratzingera drogę życiową. Ukończył świeckie studia, znacznie dłużej był biskupem diecezjalnym, nie kurialistą.
Czyżby zatem sprzeczności? Ogień i woda? Czy można to pogodzić? A może wcale nie sprzeczności, tylko dwa różne, równoważne aspekty tej samej drogi do Boga? Droga św. Benedykta i św. Franciszka. Posłuchajmy pierwszych słów nowo wybranego Papieża. Rozpoczął pontyfikat modlitwą za Benedykta, dziękując za to wszystko, co ofiarował światu poprzednik. A później poprosił o modlitwę rzesze ludzi zgromadzone na Placu świętego Piotra: A teraz zacznijmy tę wspólną drogę, biskupa i ludu, drogę Kościoła Rzymu, który przewodzi w miłości wśród wszystkich Kościołów. To droga braterstwa, miłości i wzajemnego zaufania. Módlmy się zawsze za nas, jedni za drugich. Módlmy się za cały świat, by było wielkie braterstwo.
Tak jak piękne było tytułowe „vetera” (stare), tak i piękne jest „nova”, chociaż zanim to piękno odkryjemy na dobre, upłynie jeszcze trochę czasu. Należy dać nowemu Papieżowi szansę. Jakkolwiek już na starcie jest krytykowany przez różne skrajne opcje z prawa i z lewa i dziennikarzy którzy zawsze „wiedzą najlepiej” jaki powinien być Kościół i papiestwo, my po prostu zróbmy to, o co Franciszek nas prosi – módlmy się.
Tomik wierszy konkursu poetyckiego „O Palmę” nosi tytuł Post scriptum. Wybór papieża to zawsze post scriptum do historii, która się zakończyła, lecz zarazem otwieranie kolejnego rozdziału. Będzie to rozdział ciekawy, bo ciekawe są wszelkie niespodzianki. Teraz kardynałowie dali Kościołowi w prezencie kogoś „Z końca świata”. Żywiołowe reakcje Argentyńczyków przypomniały polskie łzy szczęścia po wyborze Karola Wojtyły. Ale przecież „katolicki” znaczy tyle co powszechny, toteż radość argentyńska jest radością naszą, niemiecką, włoską, japońską czy australijską. My ją wyrażamy bardzo oryginalnie. Zamiast okrzyków i wiwatów chwalimy Boga religijną poezją.

Sławomir Lewczak 

 

X Ogólnopolski Konkurs Poezji Religijnej „O Palmę”

Plon X Ogólnopolskiego Konkursu Poezji Religijnej „O Palmę”

Na konkurs wpłynęło około 300 utworów z całej Polski i Stanów Zjednoczonych.

Jury w składzie:

Aliny Świeży – Sobel -redaktor „Gościa Niedzielnego”; radna powiatu bielskiego, filolog, teolog, społecznik i popularyzator wartości chrześcijańskich ;
Alina Macher- redaktor naczelny „Mojego Powiatu”, pracownik w Dziale Promocji Powiatu
Juliusz Wątroba – poeta i satyryk, autor kilkudziesięciu książek, autor tekstów pieśni i piosenek, laureat ponad stu ogólnopolskich konkursów poezji, zdobywca wielu nagród za swoją twórczość literacką;
ksiądz Jacek M. Pędziwiatr – wicedyrektor Beskidzkiego Radia Katolickiego „Anioł Beskidów”; redaktor „Gościa Niedzielnego”;

zdecydowało o następującym podziale nagród:


w kategorii I- uczniowie szkół podstawowych:

miejsce I –Marta Kryger z Chodzieży za wiersz „Mój Anioł Stróż”
miejsce II – Luiza Jarmołowicz z Ratna Górnego *** („Wylała się wiosna”)
miejsce III – Wiktoria Tracz z Radkowa za wiersz „Siła życia”
wyróżnienie – Maciej Henryk Modzelewski z Białobrzegów za wiersz „Drabina do Pana Boga”
nagroda „Mojego Powiatu” – Julia Sachmerda z Kaniowa za wiersz „Gdzie jesteś, Boże”

w kategorii II – uczniowie szkół gimnazjalnych i średnich:

miejsce I – nie przyznano
miejsce II – nie przyznano
miejsce III – nie przyznano

wyróżnienie- Anna Świetlik z Gostynia za wiersz „Matka Boska Latynoska”
wyróżnienie- Patryk Pora z Pruszkowa za wiersz „Czeka na mnie”

w kategorii III- dorośli:

miejsce I – Zdzisław Drzewiecki z Białego Boru za wiersz „Modlitwa”
miejsce II – Anna Milewska ze Starych Bielic za wiersz „Droga krzyżowa”
miejsce III – Małgorzata Kierat ze Świętochłowic za wiersz „Po zmartwychwstaniu”
wyróżnienie – Leonard Jaworski ze Szczecinka za wiersz „Smutna wigilia starszej pani”
wyróżnienie – Krystyna Gudel z Suchowoli za wiersz „Rekolekcje”
wyróżnienie- Lidia Chmielewska z Kielc za wiersz „Wiara”


Bardzo serdecznie gratulujemy Laureatom, wszystkim uczestnikom konkursu dziękujemy za udział i życzymy powodzenia w roku następnym.

Jurorom gorąco dziękujemy za ciężką i bezinteresowną pracę, panu Darkowi Czernek- fotografowi za piękne zdjęcia, a redaktorowi Sławomirowi Lewczakowi jesteśmy wdzięczni za słowo wstępne.
Dziękujemy pięknie Patronom konkursu – Panu Staroście Bielskiemu Andrzejowi Płonce, wspominamy zmarłego Wójta Gminy Bestwina Stefana Wodniaka oraz dziękujemy Redakcjom „Gościa Niedzielnego”, „Mojego Powiatu”, Beskidzkiego Radia Katolickiego „Anioł Beskidów” i „Magazynu Gminnego”.
Dziękujemy również za ofiarowane nagrody.

Organizatorzy

Via Crucis

Zabrali zatem Jezusa. A On sam, dźwigając krzyż, wyszedł na miejsce zwane Miejscem Czaszki, które po hebrajsku nazywa się Golgota. Tam Go ukrzyżowano, a z Nim dwóch innych, z jednej i drugiej strony, pośrodku zaś Jezusa. (J 19, 16b-18)

W każdej z czterech Ewangelii znajdujemy dłuższy lub krótszy opis Męki Pańskiej. W relacjach Mateusza, Marka, Łukasza i Jana mieszczą się również fragmenty dotyczące losu Chrystusa od skazania na śmierć przez Piłata, aż do złożenia do grobu. Te dwa wydarzenia i to, co działo się pomiędzy nimi, są podstawą do rozważań zawartych w nabożeństwie „Drogi Krzyżowej”.

Skąd wzięła się tradycja przechodzenia kolejno przez czternaście stacji? Rozwinęła się w naturalny sposób dzięki pielgrzymowaniu do Ziemi Świętej. Przybywający odwiedzić miejsca Męki Pańskiej zatrzymywali się wszędzie tam, gdzie według Pisma Świętego i tradycji rozegrała się dana scena z Męki Pańskiej. Trzeba bowiem wiedzieć, że nie wszystkie występują w Ewangelii. Autorzy natchnieni nie wspominają nic o Weronice, nie podają także ile dokładnie było upadków pod krzyżem. Dzięki przekazom ustnym ustaliła się liczba czternastu przystanków, one też znajdują się na szlaku Via Dolorosa w Jerozolimie.

Rzecz jasna, szczególnie w dawniejszych wiekach nie każdy mógł pozwolić sobie na daleką podróż do Palestyny. Zaczęto więc Drogę Krzyżową adaptować na grunt rodzimy. W 1602 roku marszałek wielki koronny Mikołaj Zebrzydowski ufundował Kalwarię Zebrzydowską, odwzorowując układ miejsc z Jerozolimy. Znalazły się tam pałac Piłata, pałac Heroda, domy Annasza, Kajfasza, Kościół Ukrzyżowania, Kaplica Grobu i wiele innych charakterystycznych punktów. Dróżki przecina rzeka Cedron. W Polsce w różnych miejscach wyrosły i inne Kalwarie, na przykład Pacławska, Pszowska, Wejherowska, na Górze Św. Anny, na Matysce i inne liczne Drogi Krzyżowe na szlakach górskich. Nabożeństwo to bardzo bliskie jest papieżom. W Wielki Piątek mamy okazję obserwować Drogę Krzyżową w Koloseum. Jej pomysłodawcą był św. Leonard z Porto Maurizio, a zorganizował w 1750 r. Ojciec Święty Benedykt XIV. Tradycję współcześnie kontynuuje Benedykt XVI, autorami rozważań są zwykle słynni teologowie. Polakom chyba najbardziej utkwi w pamięci rok 2005 – Jan Paweł II nie mógł już wyjść na szlak Via Crucis, lecz trzymając drewniany krzyż, obserwował, jak liturgii przewodniczy kardynał Joseph Ratzinger.

Idąc w Drodze Krzyżowej staramy się współuczestniczyć, współcierpieć razem ze skazanym na śmierć Chrystusem. Nie stoimy wśród gapiów i krzyczącego tłumu, ale podążamy z Szymonem Cyrenejczykiem, świętym Janem, Niewiastami, Matką Bolesną. Tą nieliczną garstką która wtedy, na Golgocie nie uciekła spod krzyża, lecz tak jak mogła, starała się wiernie przy nim trwać. Równocześnie przybijamy do drzewa krzyża wszystkie wady, słabości – obarczające sumienie grzechy. „Stary człowiek” w nas umiera, a rodzi się nowy, przekształcony właśnie dzięki mądrości krzyża. Pisze św. Paweł: Postanowiłem bowiem, będąc wśród was, nie znać niczego więcej, jak tylko Jezusa Chrystusa, i to ukrzyżowanego. I stanąłem przed wami w słabości i w bojaźni, i z wielkim drżeniem. A mowa moja i moje głoszenie nauki nie miały nic z uwodzących przekonywaniem słów mądrości, lecz były ukazywaniem ducha i mocy, aby wiara wasza opierała się nie na mądrości ludzkiej, lecz na mocy Bożej (1 Kor 2, 2-5).

Na temat Drogi Krzyżowej powstały niezliczone dzieła malarskie, muzyczne, poetyckie. Słynne są na przykład obrazy Józefa Mehoffera w krakowskim kościele Franciszkanów. Mękę Jezusa opisują tradycyjne pieśni pasyjne i coraz częściej – wiersze. W każdym z naszych konkursów część utworów mówi o krzyżu jeśli nie wprost to pośrednio, bo przecież całe życie Chrystusa było przygotowaniem na chwilę Męki, a następnie Zmartwychwstania. Powstanie z martwych bywa nawet niekiedy dołączane do Drogi Krzyżowej jako piętnasta stacja. Oby i nasze życie było dążeniem do szczęśliwego połączenia z uwielbionym Chrystusem.

Sławomir Lewczak

posłuchaj jak śpiewał Kuba Michalski - "Alpuhara" do słów A. Mickiewicza>>>


IX Ogólnopolski Konkurs Poezji Religijnej „O Palmę”

ix konkurs 1

 

Jan Paweł II – papież i poeta


Tegoroczny konkurs poetycki „O Palmę Wielkanocną” niemal zbiega się w czasie z radosną chwilą beatyfikacji Ojca Świętego Jana Pawła II. Jest to dobra okazja, aby słowo wstępne do niniejszego tomiku poświęcić właśnie poetyckim zamiłowaniom Karola Wojtyły. Swoje myśli nie zawsze przekazywał on w homiliach czy pisanych naukowym językiem rozprawach teologicznych – niekiedy właściwszym środkiem była dla niego metafora albo porównanie zawarte w wierszu.

Swoich sił w dziedzinie poezji Wojtyła próbował już w latach młodzieńczych, z tego okresu należy wymienić zbiór wierszy Renesansowy psałterz, wydany drukiem dopiero po latach. W utworach tych autor nawiązywał m.in. do twórczości Jana Kochanowskiego. Później skłaniał się bardziej w stronę romantyzmu, daje się odczuć wpływy Słowackiego i Norwida.

Utwory przyszłego papieża – najpierw księdza, później biskupa i kardynała Wojtyły ukazywały się przed wyborem na stolicę Piotrową głównie w Tygodniku Powszechnym. Tak było z poematami pt. Pieśń o blasku wody i Pieśń o Bogu ukrytym. Są to właściwie pojedyncze wiersze ale zebrane w większą całość, podobnie rzecz się ma z dziełami Matka, Kamieniołom, Profile Cyrenejczyka. W 1979 w „Znaku”, wyszedł poemat Stanisław przygotowany na jubileusz 900 – lecia śmierci św. Stanisława ze Szczepanowa. Co ciekawe jako autor figurował Karol Kardynał Wojtyła, nie zaś Andrzej Jawień, AJ, Piotr Jasień lub Stanisław Andrzej Gruda – to pseudonimy artystyczne Wojtyły.

Nie jest to twórczość łatwa w odbiorze, utwory napisane są wierszem białym, zawierają liczne filozoficzne odniesienia, rozbudowane refleksje o ludzkiej naturze, Bogu, pojęciach typu „człowieczeństwo”, „Kościół”, „praca”, „Ojczyzna”. Być może dlatego do 1978 r. wiersze Karola Wojtyły mieściły się w nurcie raczej niszowym, nie były szeroko znane.

Wydawało się, że jako Jan Paweł II Karol Wojtyła definitywnie zakończył wyrażanie siebie w poezji. A jednak w roku 2003 wydany został poemat Tryptyk Rzymski, co okazało się niemałym zaskoczeniem. Tryptyk to medytacje na temat górskiego strumienia, Kaplicy Sykstyńskiej oraz ofiary Abrahama na wzgórzu w krainie Moria. Chyba najsłynniejszy cytat z tego dzieła brzmi: Jeśli chcesz znaleźć źródło, musisz iść do góry, pod prąd. Wielu ludzi uczyniło to zdanie swoim życiowym mottem.

Współczesnych naśladowców Wojtyły możemy znaleźć między innymi wśród uczestników naszego konkursu poetyckiego. Mamy nadzieję, że nowy błogosławiony będzie wspierał ich poszukiwania Prawdy, Dobra i Piękna, o tych wartościach przecież mówią zebrane tu wiersze. Czytelnikom tych utworów życzymy jak najpiękniejszych wzruszeń .

Sławomir Lewczak

ix konkurs 2ix konkurs 3

ix konkurs 4

ix konkurs 5

.

Programy:

Odwiedziło nas: Dziś 1 Wczoraj 21 W tym tygodniu 41 W tym miesiącu 513 Wszystkich 162692

Wydarzyło się:

 

W LIPCU-

2010-07-05     Powrót dzwonu
W dniu 5 lipca powrócił do swej Ojczyzny dzwon z 1504 roku zarekwirowany przez hitlerowców w 1941 roku. Dzwon odnalazł swe dawne miejsce na wieży bestwińskiego kościoła.

Click to listen highlighted text! Powered By GSpeech